The Convertible

Waarom zou je op Wilhelminalaan 20 willen wonen? ‘Wij vinden dit het mooiste huis in Alphen aan den Rijn,’ zeggen Marcel en Sandra Oostveen, eigenaar sinds 2022. ‘Ga maar na: door het voorraam kijken we uit over het Burgemeester Visserpark met het oude raadhuis. En in de achtertuin zitten we aan de Rijn.’  Hun huis verdient om meerdere redenen aandacht.

Opdrachtgever is Nicolaas Samsom (1844-1917), die als Alphense gemeentesecretaris op het lumineuze idee kwam om zelf standaardformulieren te gaan drukken en zo orde in de lokale bureaucratie te scheppen. Wat begon als een drukkerij, werd een uitgeverij en staat na tal van fusies tegenwoordig bekend als het wereldwijd opererende Wolters Kluwer met nog steeds het hoofdkwartier in Alphen aan den Rijn. Inmiddels in goeden doen gaf Samsom in 1901 opdracht aan Hendrik Jesse om de twee-onder-een-kap herenhuizen Wilhelminalaan 20 en 22 te ontwerpen. Om niet tegen zere benen te schoppen, werkte Jesse in overleg met de gemeentearchitect Jan Hengeveld.
Samsom bouwde niet voor zichzelf (hij woonde in zijn sterfjaar op 24), maar waarschijnlijk voor zijn kinderen. Marcel: ‘Op zolder troffen we nog een deur waardoor de dienstbodes binnendoor naar de buren konden.’
Het huisontwerp (mei ’01) moet Samsom dermate goed zijn bevallen, dat de architect voor zijn nieuwe kantoor aan de Kanaalstraat (juli ’01) een entree in dezelfde stijl als van beide woonhuizen liet ontwerpen. Ook Samsoms zoon liet een villa ontwerpen. Jesse betrok voor zijn villa’s de dakpannen uit de Alphense fabriek van Van Oordt. Diens tuiles-de-nord pannen liggen in reserve op de zolder van Wilhelminalaan 20.

Verbouwing

Bij aankoop troffen Marcel en Sandra een huis met éénsteensmuren, achterstallig onderhoud en een zolder waar je tussen de balken de dakpannen zag liggen. Er was flink wat werk aan de winkel. Marcel: ‘Na raadpleging van de bouwtekeningen konden we op basis van de fundering met een portretframe (4 stalen draagbalken) een open keuken creëren.’  Dat maakt de toch al ruime begane grond tot een heerlijke plek. Om het pand te verduurzamen werd de voorgevel op het westen ter isolatie aan de binnenzijde opgedikt, waarbij de raamkozijnen met monumentenglas opnieuw in oorspronkelijke stijl zijn hersteld. De begane grond kreeg vloerverwarming en de vloer op de eerste verdieping evenals de slaapkamers geluidsisolatie. Marcel:  ‘We kunnen voorlopig vooruit, want het pand heeft nu waarschijnlijk energielabel B. ‘

Toevalstreffer

Bij de rondgang treffen we op het inpandige balkon in een hoek op de grond iets dat veel weg heeft van een kurkentrekker. Het blijkt een honderd jaar oude raamuitzetter (foto), The Convertible, achtergelaten tijdens de verbouwing. Met een touwtje kon je hiermee op afstand een tuimelraampje (foto) van het bovenlicht openen. Marcel: ‘Ons bovenlicht bestaat nu uit één plaat van groen getrokken HR ++ glas, dat net als vroeger iets vertekent. Op dat glas zijn de roeden aangebracht.’  Toch een mooie herinnering aan de tijd dat dit huis in elke kamer een open haard had en goede ventilatie een must was.